Yok, üstü kalsın. Karına verirsin.
- Tanrılar seni esirgesin. - Ancak duanı eksik etmezsen.
Glabrus'un başarısı için tanrılara eski usul bir kurban sunalım.
Tanrılar hakkında şüphelerin olduğunu sanıyordum.
Kendi aramızda hiç birine inanmıyorum. Sen de inanmıyorsun.
Ama halkın önünde hepsine inanıyorum.
Selam, Marcus Clodius Flavius!
Marcus Glabrus burada mı?
- Sizi atrium'da bekliyor, efendim. - Mükemmel.
Bunlar nedir?
Sicilya Valisinden bir armağan, efendim.
Antoninus.
Sicilyalı, 26 yaşında.
Şarkıcı.
Bu harika yeteneğini kimin için icra ediyordun?
Efendimin çocukları için...
onlara edebiyat da öğretiyordum.
Edebiyat, öyle mi?
Böyle çeşitli yetenekleri olan bu çocuğa ne iş verebiliriz?
Benim kişisel uşağım olacaksın. Ona gerekenleri öğretin.
Siz hepiniz, benimle gelin.
Nöbet mi tutuyorsun?
Sevgili Crassus, beni tebrik etmelisin.
Ya da daha iyisi, bir birimizi tebrik edelim.
Bizi tebrik ediyorum.
Yarın, garnizonun altı taburunun başında...
Vesuvius'daki kölelere karşı sefere çıkıyorum.
Bütün şehir halkı bizi uğurlamak için sokaklara dökülecek.
Ulu şefkatli, eli kanlı Tanrılar!
Anlayamadım.
Zafer anlarında daima Tanrılara seslenirim.
Bu müthiş olayda Gracchus'un parmağı var mıydı?
Evet, hatta bunu o önerdi. Hem de oldukça hoş bir şekilde.
Ya sen? Seni Vesuvius'un tepesindeki bir kayalığı tutman için mi...
garnizon komutanı yaptığımı sanıyorsun?
Roma sokaklarını tutman içindi!
Sadece altı tabur götürüyorum. Garnizonun geri kalan kısmı kalacak.
- Kimin komutasında? - Caesar'ın.
Mükemmel, mükemmel!
Gracchus'un ayaktakımına ve senatoya hakim olduğunu görünce...
garnizonu da ona teslim etmek zorunda kaldığını düşündün.
Anlıyorum.
Reddedeceğim. Seferden çekileceğim.
Soylu olmanın dezavantajlarından biri de...
arada sırada soylu gibi davranma zorunluluğudur.
Senatoya gideceğine dair söz verdin, öyleyse gitmek zorundasın.
Eğer Gracchus sana karşı harekete geçmeye karar verirse--
Bunu yapmaz! Buna ihtiyacı yok.
Sayende beni tamamen etkisiz hale getirdi.
Lejyonların hâlâ surların dışında kamplarındalar mı?
Benim lejyonlarım mı?
Lejyonlarıma Roma'ya girmelerini emredeceğime gerçekten inanıyor musun?
Sadece mecbur kalırsan bunu yapabileceğini söylüyorum.
Roma'nın en eski yasasından haberin yok mu...
yani hiçbir generalin silahlı lejyonlarıyla şehre giremeyeceğinden?
- Sulla girdi. - Sulla? Adının çıkması pahasına!
Tüm sülalesinin lanetlenmesi pahasına!
Hayır, genç dostum.
Bir gün, babamın bana miras bıraktığı bu şehri temizleyeceğim.
Ona şan veren tüm gelenekleri geri getireceğim.
Dolayısıyla en kutsal geleneğe ihanet eden bir eylemle...
iktidara gelmem veya hatta kendimi savunmam mümkün değil.
Lejyonlarımı bu surların içine sokamam.
Tam ona sahip olmak üzereyken...
Roma'ya tecavüz etmeyeceğim.
Hadi git.
Hemen askerlerini hazırla.
Bu gece Roma'dan çık, ama uğurlama töreni söz konusu olamaz.
Zaten gülünç duruma düşürüldük. Bir de şaklabanlık yapmayalım.
Şamata yapmadan, hatta davul bile çalmadan tenha sokaklardan çık!
Sessizce sıvış.
Dediğin gibi olsun.
Ve Tanrı aşkına, genç dostum...
dönüşünde tekrar sessizce girmek zorunda kalmamaya çalış.
Güle güle.
Hadi, şişko!
Soylu Romalılar...
hayvanlar gibi bir birleriyle dövüşüyorlar!
Yeni efendileriniz de, kim önce ölecek diye bahse tutuşuyorlar.
Atın kılıçlarınızı.
Onların kanını tam burada, Draba'nın öldüğü yerde görmek istiyorum!
Ben ikili dövüş yaptırdığımda, ölümüne dövüşürler.
Kendi kendime söz verdim, Crixus.
Eğer bir gün buradan çıkarsam, iki adamın ölümüne dövüştüğünü...
seyretmektense, ölmeye yemin ettim.
Draba da aynı sözü vermişti.
O sözünde durdu.
Ben de duracağım.
Hadi. Defolun!
Biz neyiz, Crixus?
Ne haline geliyoruz? Romalı mı?
Hiçbir şey öğrenmedik mi? Ne oluyor bize?
Ekmek aramamız gerekirken şarap peşinde koşuyoruz.
Şarabın varsa, ekmeğe ne gerek!
Sırf sarhoş çapulculardan oluşan bir çete olamazsınız.
- Başka ne olabiliriz ki? - Gladyatörler!
Bir gladyatör ordusu.
Böyle bir ordu hiç görülmedi.
Bir gladyatör en hasından iki Romalı askere bedeldir.
Romalı muhafızları yendik, ama Roma ordusu bambaşka bir şeydir.
Üstelik bizden farklı biçimde savaşıyorlar.
Eğer gerçekten istersek, üstümüze gönderilen herkesi yenebiliriz.
- Bunun için büyük bir ordu gerekir. - Büyük bir ordumuz olacak.
Harekete geçince...
tüm kasaba ve köylerdeki her köleyi azat edeceğiz.
Kim bundan büyük bir ordu kurabilir?
Alpleri geçince özgür olacağız!
Kimse Alpleri geçemez. Her geçit kendi lejyonu tarafından korunuyor.
Bu ülkeden çıkmanın tek bir yolu var.
Deniz yolu.
Gemin yoksa deniz ne işe yarar?
Kilikyalı korsanların gemileri var.
Roma ile savaş halindeler.
Brundusium'dan yola çıkan her Roma gemisi onlara haraç veriyor.
Dünyanın en büyük filosuna sahipler.
Ben onların gemisinde forsaydım. Altını verirsen istediğin yere götürürler.
Yeterli altınımız yok.
Yakaladığımız her Romalıyı biraz okşayalım.
- O zaman yeterli altınımız olur. - Spartacus haklı!
Şu korsanları kiralayalım ve dosdoğru Brundusium'a yürüyelim!
Gelin, bize katılın. Hepiniz bize katılın.
Hadi, bize katılın!
Vesuvius'a dönüyoruz!
Varinia.
Seni asla bir daha göremeyeceğimi düşünmüştüm.
Her şey o kadar farklı ki.
Seni son gördüğümde...
arenada bekliyordun--
Roma'da olduğunu sanıyordum.
Nasıl kaçtın?
Arabadan atladım...
Batiatus o kadar şişmandı ki--
Arabadan kaçtım...
Batiatus o kadar şişmandı ki...
beni yakalayamadı.
Bana yetişemedi.
Kimsenin seni artık tekrar...
satamayacağını biliyor musun?
Kimse seni satamaz.
- Ya da başkasına veremez. - Ya da başkasına veremez.
Kimse seni birisiyle yatmaya zorlayamaz.
Seni seviyorum, Spartacus.
Seni seviyorum.
Hâlâ inanamıyorum.
Seni bir daha bırakmama izin verme.
İzin vermeyeceğim.
O zaman komik gelmişti. Keşke bunu duymuş olsaydı.
Bana çok iyi davranıyorsunuz, bunu söylememde bir mahzur yoksa.
- Mahzur yok. - Teşekkür ederim.
Şu kuşlara bakıp durma. Ye onları.
Burada kibar davranmana gerek yok.
Geçmişte bana çok iyi davrandığını...
sana hatırlatabilir miyim?
Size iyi mi davrandım?
Evet. Bana çok iyi fiyatla köleler sattın.
Ve neredeyse maliyet fiyatına gladyatör dövüşleri düzenledin.
Genel olarak, her ikiniz de iş hayatınızda ahlaklı...
sosyal ilişkilerinizde de kesinlikle uzak görüşlüsünüz.
Sizi son gördüğümden beri Zenobia biraz kilo almış.
- Evet, değil mi? benim hoşuma gidiyor. - Benim de.
Sen de ben de şişmanlama eğilimindeyiz.
Şişmanlık insanı geçimli ve sakin tabiatlı yapar.
Dikkat ettin mi, en adi zalimler hep sıska olurlar.
Zaaflarına rağmen, sen çağımızın en cömert Romalısısın.
Zaaf mı?
Kadınlar.
Kadınlar! Ne zamandan beri zaaf sayılıyor?
Belki yanlış terim kullandım. Zıpırlık, düşkünlük.
Umarım o kelimeyi doğru telaffuz etmişimdir--
Seyisinin, hatta uşağının bile kadın olduğunu herkes biliyor.
Roma'da benden daha erdemli bir adam yoktur.
Bu kadınları Roma ahlakına olan saygımdan dolayı tutuyorum.
O Roma ahlakı ki, Roma evliliği ve ailesinin kutsallığı temelinde...
Roma'yı dünyanın üçte ikisini asıl sahiplerinden...
çalabilecek kadar güçlü hale getirdi.
Kadınları sevdiğim doğrudur.
Çapkın bir tabiatım var ve bu soyluların aksine...
tabiatım nedeniyle sadık kalamayacağımı bile bile...
evlilik yeminini etmeyi reddediyorum.
Kadın milletinin saflığına duyduğun saygı çok fazla.
Kesinlikle.
Bu kadar çok saflıkla çevrili olmak kışkırtıcı olmalı.
Öyle.
Şimdi de işle eğlenceyi karıştıralım. Sana nasıl yardımcı olabilirim?
Yüce Gracchus, nefret etmek bana zor geliyor...
ama bir adam var ki, onu düşündükçe öfkeden kuduruyorum.
- Kim o? - Crassus.
- Nefret ederken gözün yükseklerde. - Beni suçlayabilir misin?
Sabah kalktığımda milyonerden zengindim...
gece olduğunda ise bu çaputlardan ve zavallı bedeninden...
başka bir şeyi olmayan meteliksiz bir sığıntı haline geldim.
Sırf Crassus, yanında iki şımarık, boya küpü tazeyle...
Capua'da mola vermeye karar verdiği için!
Venüs'ün bu iki kızı gladyatörleri kışkırttılar...
onları ölümüne dövüşmeye zorladılar, ve ne oluyor demeye kalmadan...
kendimi bir devrimin ortasında buldum.
Nasıl bir intikam düşünüyorsun?
Crassus'a bir kadın sattım, adı Varinia.
- Kim? - Varinia. Tanrılar yolunu açık etsin.
Yazılı bir sözleşme yoktu, ama satış yapılır yapılmaz...
açıkça artık onun kölesi oldu.
Şimdi ise Spartacus'la birlikte insanları yataklarında boğazlıyor.
Ya Crassus-- paradan hiç söz yok, değil mi!
Bu kadını hiç bana teklif etmedin. Niçin?
Ama o hiç senin tipin değil, Gracchus.
- Çok zayıf ve-- - Etrafına bir bak.
Boy boy kadın göreceksin.
Varinia için beş yüz sestertius depozito.
Ödeme yapmadığına göre, yakalanıp açık artırmaya konduğunda...
Crassus'dan önce sırada ben varım.
Tanrılar seni korusun!
Bir kere bile görmediğin bir kadını niçin satın almak istiyorsun?
Crassus'u kızdırmak için, tabii ki, ve sana yardım etmek için.
Antoninus, bir tabure getir.
Onu buraya getir.
Tamam.
Hiç çaldığın olur mu, Antoninus?
Hayır, efendim.
Yalan söyler misin?
Mecbur kalmadıkça, hayır.
Tanrılara karşı onursuz bir davranışta bulundun mu?
Hayır, efendim.
Bu günahları işlememenin nedeni ahlaki değerlere duyduğun saygı mı?
Evet, efendim.
İstiridye yer misin?
Bulduğum zaman yerim, efendim.
Salyangoz yer misin?
Hayır, efendim.
Sence istiridye yemek ahlaklı bir davranış...
salyangoz yemek ise ahlaka aykırı bir davranış mıdır?
Hayır, efendim.
Tabii ki değildir.
Bunların hepsi bir zevk meselesidir, değil mi?
Evet, efendim.
Ve zevk iştahla aynı şey değildir...
dolayısıyla da bir ahlak meselesi olamaz, değil mi?
Böyle bir fikir ileri sürülebilir, efendim.
Bu kadar yeter. Bornozumu ver, Antoninus.
Benim zevklerim...
hem istiridyeyi hem de salyangozu kapsar.
Antoninus, şuraya bak.
Nehrin karşı yakasında.
Orada görmen gereken bir şey var.
İşte o Roma, oğlum!
Roma'nın gücü, haşmeti...
ve dehşeti.
Bilinen dünyanın sırtına binmiş güç işte orada.
Hiç kimse Roma'ya karşı duramaz.
Hiç bir ulus Roma'ya karşı koyamaz.
Bir oğlan ise...
hiç...
Roma ile baş etmenin tek bir yolu vardır, Antoninus.
Ona hizmet etmelisin.
Onun ayaklarına kapanmalısın.
Ona yaltaklanmalısın.
Onu...
sevmelisin.
Öyle değil mi, Antoninus?
- Acele etme! - Nasıl gidiyor?
İyi. Bana onlar gibi bin kişi daha verirsen Roma'nın üzerine yürüyebiliriz.
Hadi, bir kere daha.
Burada Vesuvius'un tepesinde, ordu haline gelmek...
için hazırlanırken saldırılara karşı güvendeyiz.
Bu altı ay sürebilir. Bir yıl sürebilir. Bilmiyoruz.
Güçlenince, savaşarak güneye, denize ilerleyeceğiz.
Kilikyalı korsanlardan gemi kiralayacağız.
Ondan sonra hepimiz deniz yoluyla yurtlarımıza döneceğiz.
Bunu kabul ederseniz bize katılabilirsiniz.
Kabul etmezseniz, kaçtığınız fark edilmeden geri dönün.
Çok fazla kadın var.
Kadınların nesi var?
Kadının biri seni bu lanetli dünyaya getirmek için...
cehennem acılarıyla boğuşmasaydı...
sen şimdi nerede olurdun, hödük?
Ben de karanlıkta herkes kadar iyi bıçak kullanabilirim.
Büyü yapabilir, zehir kaynatabilirim.
Zamanında yedi Romalı efendimin kefenlerini diktim ben.
- Hödük! Spartacus'u görmek istiyorum. - Tamam, nineciğim.
Spartacus benim. Bizimle kal.
İşimizi bitirene kadar bir milyon Romalı kefenine ihtiyacımız olacak.
Siz nereden geliyorsunuz?
Çoğumuz Lillius malikânesinden geliyoruz.
- Orada ne iş yapıyordun? - On altı yıllık marangoz ve duvarcı.
İyi. Marangozlara ihtiyacımız var.
- Sen ne iş yapıyordun? - Ben baş kâhyaydım.
Sen erzak tedarikine yardım edeceksin. Git Patullus'u bul.
Sen ne is yapıyordun?
Şarkıcı.
Şarkıcı mı? Peki ama ne iş yapıyordun?
Benim işim bu. Hokkabazlık da yaparım.
Hokkabazlık. Başka ne yaparsın?
Sihirbazlık gösterileri yaparım.
Sihirbazlık?
Belki Romalıları da ortadan kaybedebilir.
Bir gönüllü istiyorum, erkek veya kadın. Ne dersin?
İşte uygun biri.
Gördüğün gibi elimde bir şey yok, doğru mu?
- Kaç parmak görüyorsun? - Üç.
- Kaç parmak görüyorsun? - Üç!
Bir çanak yapıyorum.
Elim aşağıya dönük, ve senden ona üflemeni istiyorum.
Hayır, yeterince kuvvetli değil. Kuvvetli üfle!
Teşekkür ederim.
Denemek ister misin?
Kayaya vur, yavaşça.
Şair, kaç gündür hiç yumurta yemedim.
Yemedin ha?
- Al. - Sağol.
Ben benimkini kaçırmayacağım.
- Bize şarkı söyle. - Bir şarkı söyle, Antoninus.
Şarkı, Antoninus.
Kızgın güneş batıda ufka kavuşurken...
dağda rüzgar hızını kaybederken...
tarla kuşunun nağmeleri sessizliğe karışırken...
tarlalarda çekirgelerin sesleri kesilirken...
deniz köpüğü uyuyan bir bakire gibi dinlenmeye çekilirken...
ve alacakaranlık başıboş dünyayı sararken...
yurduma dönüyorum.
Koyu mavigölgeler ve morormanlariçinden geçerek...
Yurduma dönüyorum.
Doğduğum yere...
uzun, çok uzun zaman önce...
beni doğuran anneme beniyetiştiren babama...
dönüyorum.
Şimdiyalnızım, kayıp ve yalnız, uzak, uçsuz bucaksız, başıboş dünyada.
Ama gene de Kızgın güneş ufka kavuşurken...
rüzgar hızını kesip deniz köpüğü uykuya çekilirken...
ve alacakaranlık başıboş dünyayı sararken...
yurduma dönüyorum.
Bu şarkıyı nereden öğrendin?
Babam öğretti.
Senin hakkında yanılmışım, şair.
Sen adam öldürmeyi öğrenmeyeceksin. Bize şarkılar öğreteceksin.
Ben buraya savaşmak için geldim.
Savaşmayı herkes öğrenebilir.
Ben savaşmak için size katıldım!
- Senin adın ne? - Antoninus.
Savaşmanın da zamanı vardır, şarkı söylemenin de.
Şimdi bize şarkı söylemeyi öğret.
Söyle, Antoninus.
Kızgın güneş batıda ufka kavuşurken...
Ondan hoşlanıyorsun, değil mi?
Savaşmayı kim ister?
Hayvanlar da savaşmayı öğrenebilir.
Ama güzel şarkılar söylemek...
ve insanları onlara inandırmak--
ne düşünüyorsun?
Özgürüm.
Ama ne biliyorum?
Okumayı bile bilmiyorum.
Öğretilmesi mümkün olmayan şeyleri biliyorsun.
Hiçbir şey bilmiyorum.
Hiçbir şey!
Ve bilmek istiyorum.
Bilmek--
Bilmek istiyorum.
Neyi bilmek?
Her şeyi.
Yıldızların niçin düştüğünü, kuşların ise niçin düşmediğini.
Geceleri güneşin nereye gittiğini.
Ayın şeklinin neden değiştiğini.
Rüzgarın nereden geldiğini bilmek istiyorum.
Rüzgar bir mağarada başlar.
Kuzeyde, çok uzaklarda, o mağarada genç bir tanrı uyur.
Düşünde genç bir kız görür...
ve içini çeker...
ve nefesi gece rüzgarını uyandırır.
Senin hakkında her şeyi bilmek istiyorum.
Her çizgiyi...
her kıvrımı.
Senin her tarafını bilmek istiyorum.
Kalbinin her atışını.
Metapontum şehri hakkında bildiklerini anlat.
Orada hangi garnizonlar karşımıza çıkacak?
Garnizonda iki lejyon var. Bir kısmı güneye gönderildi---
Tahtırevanı burada indirin.
Köle general nerede?
Dionysius, tahtırevancıları yağmurun altından al.
Onlara yiyecek, ekmek, özgürlüklerini ver.
- Pekala, benimle gelin. - Onların fiyatını size ödeyeceğiz.
Bu kampta köle yoktur.
Tigranes Levantus emrinizde.
İşte itimatnamem.
İçeri buyrun.
''İtalyan kölelerinin Spartacus adlı generaline...
gönderen lbar M'hali, Delos adasının Kilikyalı valisi''.
- Oturun. - ''Selamlarımı sunarım.
Ordularınızı İtalya'nın Brundusium limanından...
Kilikya gemilerine bindirmek istediğinizi duymuş bulunuyoruz.
- Temsilcim Tigranes'i--'' - Levantus.
''adıma görüşme yapmak üzere kabul ediniz.
İsis ve Serapis davanızı zafere ulaştırsınlar. Delos valisi.''
- İsis ve Serapis kim? - Doğunun tanrıları.
Niçin bizim kazanmamızı istesinler ki?
Çünkü Kilikya'nın yanındalar...
Kilikya da sizin gibi Romalılara karşı savaşıyor.
Biraz şarap alır mısınız?
Ancak pazarlık sonuçlandıktan sonra içerim...
sonuçlanmadan asla içmem.
Kilikyalıların kaç gemisi var?
En az 500 tane.
Ama, emin olun, bizim için hiç bir satış küçük değildir.
Hepsine ihtiyacımız olacak.
- Hepsi mi? - Fiyatı nedir?
Fiyatı, gemi başına 00 bin Sestertius'tur.
500 geminin fiyatı da...
50 milyon Sestertius eder.
- Bu kadar paranız var mı? - Olacak.
Kendiniz bakın.
- Şahane. - Gemiler ne zaman hazır olur?
Şahane. Böyle bir güzelliği görmeye doyamıyorum.
Gemiler ne zaman hazır olacak?
Dostum...
siz ne zaman hazır olacaksınız?
Her şehirde büyük bir muharebeye girerek...
İtalya'nın üçte birini kat etmek...
ne kadar zamanınızı alır?
Bir yıl mı? İki yıl mı?
Eğer bugünden itibaren yedi ay sonra Brundusium'da olamazsak...
oraya asla ulaşamayız.
Ya biz gemileri toplarsak...
ve onlara binecek bir köle ordusu kalmazsa ne olacak?
Şimdi bir sandık mücevher vereceğiz, gerisini de Brundusium'a varınca.
- Bunu mu? - Evet.
Tamam! Bugünden itibaren yedi ay sonra gemiler toplanacak.
Sandığın yüklenmesini sağla.
Şimdi de, izninizle, bana sunduğunuz şarabı içmek istiyorum.
- Bana katılır mısınız? - Evet.
Mükemmel bir işçilik.
Zengin bir soylunun malikânesinden geliyor.
Sizin de soylu bir aileden olduğunuzu duydum.
Babam da dedem de köleydiler.
Okuma bilmediğinizi görünce bunu anlamıştım.
Tabii, soylu olduğunuzu düşünmek Romalıların gururunu okşuyor.
Basit kölelerle savaştıklarını düşünmek istemiyorlar...
özellikle Crassus gibi bir adam.
- Onu tanıyor musunuz? - Bir gün onu eğlendirmiştim.
- Siz mi? - Arenada.
Mükemmel bir şarap.
- Size bir şey sorabilir miyim? - Sorabilirsiniz.
Kaybedeceğinizi tabii biliyorsunuz, değil mi?
Hiçbir şansınız yok.
Şu anda Roma garnizonundan altı tabur...
buraya doğru ilerliyor.
Ne yapacaksınız?
Buna buraya geldikleri zaman karar veririz.
Şöyle söyleyeyim.
Sihirli bir kristal küreye baksaydınız...
ve ordunuzun perişan olduğunu, kendinizin de öldüğünü görseydiniz...
gelecekte böyle olacağını görseydiniz...
eminim bunu şimdi de görüyorsunuzdur...
savaşmaya devam eder miydiniz?
- Evet. - Kaybedeceğinizi bile bile mi?
Başarabileceğimizi bilerek.
Tüm insanlar ölünce kaybeder ve tüm insanlar ölür.
Ama bir köle ile özgür bir insan farklı şeyler kaybederler.
Her ikisi de hayatlarını kaybederler.
Özgür bir insan öldüğü zaman yaşama zevkini kaybeder.
Köle ise çektiği acıları kaybeder.
Ölüm, bir kölenin bildiği tek özgürlüktür.
İşte bu nedenle ondan korkmayız.
Ve işte bu nedenle kazanacağız.
Spartacus, o korsan doğru söylüyordu.
Roma garnizonu kamp kuruyor.
- Kaç kişiler? - Altı tabur kadar.
- Nerede? - vadinin girişinde...
yarların karşısında.
- Güçlü bir kamp mı? - İstihkâm yapmamışlar.
İstihkâm yok mu? Emin misin?
- Çok eminim. - Bu seferi spor olarak görüyorlar.
Romalılar piknik yapıyorlar.
- Sizi gördüler mi? - Hayır! Gizleniyorduk.
Belki de Romalıların bu pikniğine katılsak iyi olur.
Adamlarını topla.
Altı tabur.
Ordumuzu kurmak için kullanabileceğimiz...
çok sayıda silah.
Crixus hep Roma'nın üzerine yürümek isterdi.
Artık buna gerek kalmadı.
Roma ayağımıza geldi.
Yarınız şu tarafa! Kalanlar o tarafa.
Ayağa kalk, soylu bir Romalıdan beklendiği gibi!
Al sana Romalıların gururu!
Böyle daha iyi.
Adın ne senin?
Marcus Glabrus.
Roma Garnizonunun komutanı!
Komutan?
Onu bulduğumuzda yüzüstü yatmış, ölü taklidi yaparak komuta ediyordu!
Beni hayal kırıklığına uğrattın, Marcus Glabrus.
Ölü taklidi yapmak.
Ölümden korkuyor musun?
Ölmek kolaydır.
Ölmenin ne kadar kolay olduğunu anlamak için...
arenada yeterince gladyatör görmedin mi?
Gördün, tabii.
Bana ne yapacaksınız?
Bilmiyorum.
- Ona ne yapalım? - İkili dövüştürelim, o ve ben.
Gladyatör gibi dövüşmem ben!
Gözlerini bundan ayıramıyorsun.
Bu sopayı tanıdın mı?
- Evet! - Hatırlaman gerekir! Çadırındaydı.
Senatonun simgesi.
Roma'nın tüm gücü!
İşte Roma'nın gücü!
Bunu senatona geri götür.
Söyle onlara, Roma garnizonundan geriye yalnız bu kırık sopa ve ben kaldık de!
Roma'dan hiçbir şey istemediğimizi söyle onlara.
Özgürlüğümüzden başka hiçbir şey!
Tek istediğimiz bu lanet olası ülkeden çıkmak!
Güneye, denize ilerliyoruz.
Ve bize karşı gönderilen her orduyu yok edeceğiz.
Onu bir ata bindirin!
DİNLENME ARASl
ANTRAKT
Liderlerinin dediğine göre Roma'dan o kadar nefret ediyorlar ki...
onun hakimiyetinden kaçmaktan başka bir şey istemiyorlar.
Eğer karşı koyulmazsa, savaşmadan denize ilerlemeye söz verdi.
Karşı koyulursa, köyleri yakıp yıkmakla...
ve üzerine gönderilen her lejyonu yok etmekle tehdit ediyor.
Peki, denize ulaştıklarında ne olacak?
Kilikyalı korsanlardan gemi sağlayıp yurtlarına dönmeyi planlıyorlar.
Hangi limandan gemilere binmeyi öneriyorlar?
Bilmiyorum.
Ama şehir garnizonları onlarla baş edemez.
Eğer yakalanacaklarsa, bu iş lejyonlara düşer!
Kölelerin bu lideri nasıl bir adam?
Bilmiyorum.
Sanırım ona Spartacus diyorlardı.
Bu isim size tanıdık mı geldi?
Evet, sanki öyle.
Çıkaramıyorum.
Seninle konuştuktan sonra ne oldu?
Beni bir ata bağladılar ve atı kamçılayarak kamptan salıverdiler.
Birliğinden kaç kişi kurtuldu?
Şu ana kadar 4 kişi geldi.
Ben de kendi komutan çadırımda esir alındım.
Alarm verilene kadar tamamen kampa sızmışlardı.
Kampı hendek ve istihkâmla çevirdin mi?
Hayır.
Oraya vardığımızda gün batmıştı. On adımda bir nöbetçi dikildi.
Gece saldırı olacağını beklemek için bir neden yoktu.
Sonra, tabii, onlar--
Devam et.
Onlar sadece kölelerdi.
Anlıyorum.
Publius Marcus Glabrus Roma ordusunun şerefini kirletmiştir.
Senato vereceği cezayı açıklasın.
Eğer kendini aptal yerine koyan her komutanı cezalandıracak olsak...
elimizde yüzbaşı rütbesinin üzerinde adam kalmazdı.
Ama bu ağır cezayı gerektiren bir ihmaldir!
Altı tabur kılıçtan geçirildi.
Bu genç adam Crassus'un himayesindeydi.
Cezasını da o söylesin.
Bunun cezasını herkes bilir!
Publius Marcus Glabrus...
Roma şehrinin her yönde 400 mil yakınında...
ateş, su, yiyecek ve barınaktan mahrum edilsin.
Bir şey daha var.
Glabrus benim dostumdur ve onun bu onursuzluğuna kayıtsız kalmayacağım.
Lejyonlarımın komutasını şimdi teslim ediyor...
ve özel hayata dönüyorum.
Hoşça kal, Crassus.
Bu, onurlu bir adamın kamu işlerinden elini çekeceği zaman değil.
- Utan, utan! - Otur yerine.
Bu tür kahramanlık gösterileri yeni bir şey değildir!
Bunu daha önce de gördüm-- hepimiz gördük-- ve anlamını biliyorum!
- Crassus onurunu savundu! - Soylu onuru!
Dışardan bakıldığında soylu bir davranış gibi görünse de...
ben bunun rengini beğenmiyorum.
Crassus, Roma'da cumhuriyetin yolsuzluklarına bulaşmamış...
ve asla bulaşmayacak olan tek kişidir!
Biraz cumhuriyet özgürlüğüyle birlikte biraz da cumhuriyet yolsuzluğunu...
kabul edebilirim, ama Crassus'un diktatörlüğünü ve...
ve hiç özgürlük olmamasını kabul edemem!
Onun istediği de budur...
ve onun için de geri gelecektir.
Beni doğuran anama...
beni yetiştiren babama...
tanrıya--
Koyu mavi ormanlara ve mor gölgelere--
Koyu mavi gölgelere ve mor ormanlara.
- Spartacus, beni korkuttun! - Özür dilerim.
- Ne zamandan beri oradaydın? - Biraz oldu.
Niçin bir şey söylemedin?
O kadar mutlu görünüyordun ki. Seni rahatsız etmek istemedim.
Mutluyum.
Spartacus, Antoninus'un söylediği şarkıyı hatırlamaya çalışıyordum.
Mavi gölgeler ve mor ormanlar mıydı?
Yoksa mor ormanlar ve mavi gölgeler miydi, nasıldı?
Karımla sevişmek istiyorum!
Spartacus, bırak beni. Ben--
Bana ne.
- Bana, bana-- - Ne?
- Bana sert hareketler yapmamalısın. - Niçin?
Niçin, sevgilim?
Ben hamileyim. Şimdi beni yere indir.
Ne?
Bir bebek doğuracağım.
Bebek mi? Ne zaman?
İlk baharda.
- Nasıl? Yani nereden biliyorsun? - Biliyorum işte.
İlk baharda bir bebek.
- Bir oğlum olacak. - Ama belki kız olur.
- Bana niçin söylemedin? - Söyledim ya.
Üşümüşsün. Al, şunu üstüne ört.
- Canını acıttım mı? - Hayır, acıtmadın.
- Öyle hoyrat olmak istemezdim. - Hadi beni öpsene.
İlk defa bir bebeğim olacak.
Bebek.
Eskisinden farklı değilim, Spartacus.
Merak etme, kırılmam.
Bu kölelerdaha şimdiden bize birmilyarSestertiusa mal oldu.
Şimdi de bizi uğursuz varlıklarından kurtarmak istiyorlarsa...
tanrılar adına, bırakın gitsinler!
İmkânsız! bu isyanı artık İtalya'nın yarısına bulaştırdılar.
Şimdi kaçmalarına izin verirsek...
bu durum tüm imparatorluğa yayılır.
Cumhuriyet...
20 yıl süren iç savaş nedeniyle hâlâ zayıf.
İki yerde savaşıyoruz:
Biri İspanya'da diğeri de Asya'da.
Korsanlar Mısır'dan tahıl ikmalini kestiler...
ve Spartacus tüm Güney İtalya'da ticareti yağmalıyor.
Roma'nın mahallelerinin yarısında ekmek yok!
Şehir paniğin eşiğinde.
Derhal yapmamız gereken iki şey var!
Caesar'ın garnizon komutanı olarak aslen atanmasını onaylamak...
ve Spartacus'u Metapontum şehrinde yakalayıp yok etmek üzere...
iki lejyonu görevlendirmek!
Bir de öbür tencerenin içinde Batiatus olsaydı!
- Doğru söze ne denir! - Varinia, yemekler harika.
Biraz toprak, birkaç tane de keçi.
Dünyanın en iyi şarabı.
Şarap için Aquitania'ya ya gitmelisin. Dünyanın en tatlı üzümleri.
Şarap için Lidya'ya gelin. En iyisi oradadır.
En iyi şarap Yunanistan'dan gelir. Bunu herkes bilir. Romalılar bile!
Hayır, Lidya!
Hepiniz yanılıyorsunuz!
En iyi şarap, insanın kendi memleketinin şarabıdır.
Aynı fikirdeyim.